گوهر آبدار

                 پیر مرد را نادره گفتار نیست   //   کشش و جذبی در آثار نیست
در حضر با درد هاست در گیر  //  درسفر قوت بسیار نیست
هرکه درآویخت با زلف یار    //   چاره اش در قطی عطار نیست
انکه تمرین عاشقی کرد          // از منش خبر، که هوشیار نیست

نو مشق جنونی بیدار شو       // جاده بیدلان هموار نیست
عشق خواب را از دیده میبرد  // هیچ عاشق اینجا استوار نیست
از ضبط نفس خسته مشو       // هوای شهر هجر خوشگوار نیست
هرکرا حساب، اعمال اوست // جایی میرود که دستیار نیست
عمریست به هجران نشسته ام // خانه را نقش است و نگار نیست
تغییر درون مایه تکوین است // امروز جهان ، سال پار نیست
حباب مارا تمکین نماند       //  نفس را فرصت شمار نیست
آدمیت به جاه و مال نیست  // فقرو درویشی هیچ عار نیست
(اشک یک لحطه به مژگان بار است)
     فرصت عمر همین مقدار نیست
غنایت به علم است و ادب  //  نسل و نسب کس رامعیار نیست
خدمت انسان فرخندگیست  // طوق زرینت افتخار نیست
آدمیت، ارزیابی شود    //   خاین و غاصب در شمار نیست
عصرکه طب اعجاز آفرید// توت گر راحاجت تومار نیست
اگر نمودی احسان به خلق // پیش او قابل اظهارنیست
میتوانی عنقا به چنگ آر //  فاخته گک قابل شکار نیست
وصف بنده در تواضع است // جز خدا نام کس جبارنیست
بهشت آنجاست ای مرد خرد// که کس را از کسی آزارنیست
                فروغِ  دیدهء ماست اد ب
               غیرازین گوهر ابدارنیست
            م.ش.فروغ  کابل
‍‍