جام هلاهل

                                 زما نۀ ایست که عمرم به چشم ترگذرد
هجــوم خنـده ز عسرت بی ا ثر گذ رد
                                       ستاره ها همه تاریک وخور بی نور
                                       نفس به شعلۀ انـد یشۀ سحــر گذرد

بدستگاه فـلک از کــدام راز د وئیست
که شا م عا شق بیچاره بی قمرگذ رد
                                       نمک زخندۀ غنچه وچشمۀ لب یار
                                      تهی شد ست ولذایذ بی شکر گذرد
بیک نظرزنظررفت بپای سرعت نور
که یا رزخلــوت د یدا ر تیز تر گذرد
                                    کجا ست منزل وسرمنزل قوام طلب
                                    رحیل عـمـر به هنگا مۀ سفــر گذرد 
شهـیــد تیــغ نگا ه تغــا فـلم هیها ت
سنا ن تیر ا ثر نا ک از جگر گذرد
                                   چـو بسمـل رۀ د ید ا رچشم براه امید
                                  قیا مت است که آن ماه جلوه گر گذرد
نگاه گوشۀ چشمی بنقش پا ی بره
تبسمی زلب غنجه در گزر گذرد
                                  زآن مـژه بیک لمحـه از نظـر با زی
                                  بقلب هــرزه طلب تیــر کارگر گذرد
هزارحیف که درجوش نوبهارعمر
بخشک سا لی امید وچشم تر گذرد
                                    بهـل که د رهوسستا ن بی قرارد ل
                                   بتنگ حوصلگی بی تو بیشتر گذرد
چه فرحت وکوشادی کجا نوید طرب
د رین هـوسکــدۀ ناز بی د لبر گذرد
                                   زتند باد حواد ث وسیل خانه خراب
                                   نوای وصل بتاراج خا ک بسر گذرد
دراعماق د رسیاهی ظلمت بیکران صدف
چها به گوهر د ل د ر سکوت بحــر گذرد
                                  نظر به دهلی وپاریس آرزوی خیا ل
                                  د رون بوتۀ داغ حا ل بکا شغر گذرد
به قـوریۀ د ل عـا لــم آتش است لمبه
کی گفته است بباغ سرو سیمبر گذرد
                                  د رون باغ شقا یق نشسته خونین د ل
                                  مگر نسیم فــرحنا ک وصل د رگذرد
گذشت ود ل نکشودچشم حسرت دیدار
مهـل مهـل که ازین نیز تیز تر گذرد
                                 د رون قـفس تاریـک حسـرت پـرواز
                               بخون نشسته چه حیرت ببا ل وپرگذرد
به بزمگـاه اسا رت بسنـدان شکست
بلای د رد بفــرق پر وشهپـر گذرد
                              با نکه از غــم وانـدوه د رد شکوه کنـد
                              بگــو زعشـق نگــوید چه محشر گذرد
   هــزار جـا م هـلاهـل ز خـم یا د رفیق
                                 بهی به عــا شق شبگیـر زکوثر گذرد                            
                                ****
                                 **
کابلی