دل بی قرار

استقبال از دو شاعرشیرین سخن وطن عزیزما با مطلع:
دیـوانـه ام زدرد دل بـی قــرارخـویش
دادم زدست،روزخود وروزگارخویش
(از استاد محمد اسحاق ثنا)

دلگیرم ازسیاهی این شام تارخویش
گم گشته ام میان غم روزگارخویش
(ازقیوم جان بشیرهروی)
دل بی قرار   
گشـتم اسـیـر درد وبــلا،از تـبـــارخـویـش
آواره ام زمُلـک و وطـن ازدیـــارخـویـش
بی حد مشکل است که بسازم به مُلک غیر
دور ازکنــارمـیهـن زیبـا وکهسـار خـویـش
ازدسـت خـلـق وپـرچـم،آن نـوکــران غـیــر
اسپندوارشدیـم تیـت وپرک، ازکنـارخـویـش
بـالـغ زچـاردهـه که گـردیـد،کشـورم خراب
یـا رب! بـه تـو پنـاه،زلـیـل ونـهـار خـویـش
قـصـاب کـابـل،کـه بـکـــرد کــابـلـم خــراب
راهـی نـمـا جـانـیـان وطن سوی نـارخـویش
این ارگ نشـیـنـان که نمودند ظلم بی حسـاب
ای دادگــر!نـمـا همـه،حـلـق آویــزدارِخـویـش
پـــروردگـــارقـــادر ودانـــای بـــی مــثــــال
ازلـطـف خودرسـان"حیدری"رابردیارخویش
 
پوهنوال داکتر اسدالله حیدری
۱۲،۱۰،۲۰۱۹،سدنی