آزاد چوشدیم

آزاد چو شد یم هموطن می گرد یم
یک شاخه گل زین چمن می گردیم
تـا رهـای گسسته وپریشان فــراق
تا بیده بهـم محکم رسن می گردیم

سیماب صفت همه درجوش وخروش
فارغ زسکون در شدن می گردیم
بلبل صفت بشاخساران وطـن
خواننده عشق نعره زن می گردیم
ازرنج وعذاب من منی گشته رها
یکد ست شده درعـدن می گردیم
مستغنی زکمک وعصای دگران
استاده به پای خویشتن می گردیم
سرخروی زشادی وخوشی نزدهمه
چون لعل شفاف وپرثمن می گردیم
آزاد چوشد یم د رگلستان جها ن
آگاه زهزارعلم وفن می گردیم
ازجان بکشیم کند فرتوت قرون
آراسته وپاکیزه بد ن می گردیم
آزاد چوشدیم چون همه خلق جهان
عاری زکثافات ولجن می گردیم
آزاد چوشدیم پرزگلهای قشنگ
خوشبوه ترازمشک ختن می گردیم
یک مشت ویکد ست وبرادربهم
فارغ زنفاق اهرمن می گردیم
از یاد بریم ضجه وخندان گردیم
سرمست اتن مرد وزن می گردیم
آزاد چوشدیم همه خادم وطن
در راه تمد ن گامزن میگردیم
برادر وبرا بر وما لک وطن
دادارزمین صاحب خرمن می گردیم
آزاد چوشد یم زجهل آزادشویم
رهرو بره علم وفن می گردیم
امروزبگرداب دوئی سرگردان
آزادچو شد یم دورزفتن می گردیم
آزاد چوشدیم وطن پرست می گردیم
مردم پرست ، خلق احسن می گردیم
با خلق خود خلق جهان شیر وشکر
ده خدای خود صاحب میهن میگردیم
امروز وطن بهشت کلاغ سیاه
آزاد شده از زاغ وزغن می گردیم
د ر خط منا فع ملی گا م نهیم
پیوسته بهم چوجان وتن می گردیم
آزادچوشد یم فارغ از قید وقیود
وارسته چوبودای روشن می گردیم
               ***
                **
از دیدگاه جامعه شناختی ومراحل تکاملی ما ، خطاب همشهری مصداق درستی ندارد ونارسائی آن بیش است ، در حالی که کلمه هموطن بار اجتماعی وتطبیقی بهترونیازمندی سودمندتری دارد .
کابلی
شنبه 26 دلو 1398