سیل اشک وآه

بسوز د ر داغ مظلـومان نیازی
بیک چشمک بدادی جان نیازی
بریختـی آ برو ها خیلــی بسیا ر
کنون چون سیل شد روان نیازی

تش به هست وبود مرد م زدی آ
گـرفت آن آ تشت داما ن نیازی 
درین وحشتسرای کشت وکشتار
شدی ازغیظ قهــر بریان نیازی
کـنـون د ا نی د رد سوختـن را
بسوختن دادی فـرما ن نیا زی
ازین پس سرکشد آتش بجا نت
زقبــر داغ واز آ سما ن نیازی
بشادی کردی تائید مرگ خوبان
بکشتت آه ضعیفــا ن نیازی
پلا ن کشتن فــرخنــده دادی
بتو هم داد یکی فرما ن نیازی
بکشتــی دورد سترخوان – بکشتت
ترا همسنگ چنــدالان نیازی
تو افروختی تنــور داغ کینــه
دران نفرت بسوختی جان نیازی
تنــا ب دار همگنــا ن بساختی
ببا فتی بهر خود بریان نیازی
تو داس مرگ بدوشت بود سا لها
بدی باغبا ن قبرستا ن نیازی
تو چاهی در خورت آماده کردی
به پرتگاه بودی روان نیازی
بخورد صد رشته اشک وآه بهم تاب
بشد بهر تو ریسما ن نیازی
کشیدی زحمت اوهام یک عمر
خرافا ت سیل شد برجان نیازی
تبختر های خود فروشی نا م
ترا کشت موج این توفان نیازی
بخلق الله بکردی بی حیا ئی
چه عبرت خیز بود جهان نیازی
حدیث جهل وخرافات بخواندی
چه خارج آهنگ ا یما ن نیا زی
به هرزه تا زی د شت خرافا ت
بدی عمری پریشا ن نیا زی
چه دانشها بغفلت دادی از کف
خرافات بد ترا زندان نیازی
                  ****
                   **
کابلی
جمعه 16 جوزا1399