فساد در معـارف – لـوگـر


در رابطه به رسوایی های معارف لوگر و گزارش  فساد اخلاقی درین نهاد دولتی سروده شد.
به استقبال غزلی از روان شاد صائب تبریزی
 
«خوشــا عشــــرت سرای کابل و دامان کوهســارش
که ناخن بر دل گـل می زند مــژگان هـر خــــارش »

 وزان خوشـتر ز لوگــر گویمت و آن هم کلـنــگارش 
ز بی نظمی چه خوش از مفســـدین شد گرم بازارش
عــــدالت کی بود این جــا، صـــداقــت نیست آثــارش
اگر از امتحــان پرسی، کدام است امتحــان این جا  ؟
ز نظــم امتحـــــان هر گز نه می بیــنم نشــان این جا
همه اشکش زبهر جیب به صورت است روان این جا
معـــارف اوفتـــاده است به دست مفـســــــدان این جا
به دور نقطــه «فسق و فساد» می  چـرخد پرکارش
تو ای اســـــــتاد! تعمـــیر وطن در دست تـــدبــیرت
اگر خشت نخســتین کج نهی، این است تقصـــــیرت
سخـــــــاوت را بود حـــدی، پریشــانم ز توفـــــیرت
به روز امتحـــــــــان دانـســته ام از سبک تحـریرت
که نــــادان نمــــره اعـــــلا برد آخـر ز هوشـــیارش
معــــــارف را تهی از دانش و از معــــــرفت کردند
مقـــــام و رتبه و منصب به خویشــان موهبت کردند 
به فضـــــل و دانش و تقوا دعای مغفــــــــرت کردند
که تا چند مفســـــــدی را صــاحب این مـنزلت کردند
رئیس گشته کنون این جــا یکی از خـــر سوارانش 
به نام دین تجــــارت می شود هر سو دریــــن کشور
نه دیدم فــــردی را این جــا که بودی عدل را محور
شده دزد و دغــــل این جا رئـیــس و نایب و سـرور
حمــــایت می شـــود آنـان ز کــابــــل با زر و افسـر
خـــــــدا خواهد که در زندان ببینـیم این غــــدارانش
چه «کرزی» و چه «احمدزی» وطن برباد کردندی
زمام و ســــــــــرنوشت ما به هر شـــــــــیاد دادندی
همــــــه هـســــتی ما را جمـــــع ایـن دزدان بردندی
به نــــام کـــار، خـــــون مـردم و ملت بخـــــوردندی
هــــزار افسوس بر دولت و این افـــــــکار بیمارش

خواجه نورالحــق هاشمی
کلـنـــــگار – لوگر
اول قوس هزار و سه صد و نود و هشت
***
 


اخبار روز

05 عقرب 1400

BBC ‮فارسی - صفحه افغانستان BBC ‮فارسی - صفحه افغانستان