توفان در پیاله

                پویا شو رفیق
همراه شورفیق
تنها مرو رفیق
کاین راه پر خطر

د زد یده است در د ل خود تک روان راه .
چون موج تند خیزوتنک مایه 
روز وشب
کوبیده سر ورا 
بر صخرۀ سراب .
جویا شورفیق
تنها مرو رفیق
کاین راه پرخطر
بی رزم مشترک نشود طی من وترا .
پایان نمی شود 
آسان نمی شود
بی رزم مشترک سفر آسان نمی شود
ای دوست در پیاله توفان نمی شود .
            ****
             **
کابلی
چهار شنبه26 سنبله 1399
 
             
                 د رفش نجات
ای دوست 
ای رفیق 
برخیز تا بهم
با شبچراغ قلب فروزان ز مهر خلق
سد طلسم گونۀ بیگا نگی بزور
باطل کنیم زود .
زیرا که بهر ما
در راه پرخطر
هر سوتنور داغ ، زبا نه کش بلاست
چون حلقه های دام .
تا چند در قلاع من وتوصدا کند
نا قوس ناشناخته 
سیراب از د وئی .
اکنون که در سحرگۀ این شا م تیره دل
آواز بی صدای من وتو
چو گور ماست
پهلوی هم ولی
تنها ومنفرد .
بر خیز تا باهم
بر تارک ستیغ نو – رزم مشترک
بر پا کنیم درفش
بر پاکنیم درفش نجات افرین خلق .
                ****
                 **
کابلی 
شنبه 22 سنبله 1399

صلح

ای  نو بهارصلح
ای شیرۀ حیات
ای شور زندگی
ای ازتوجاودانه وپایا نهال عمر
با اینهمه سموم
با اینهمه تگرگ
با این شرار بخشی توفان ناشکیب
با اینهمه سردی وحشت فزای روز
آیا بعمر من 
یکباره توبباغ سراپاخراب من 
جا نبخش
تن آفرین
از هودج مواج وگریزنده از نظر
پا می نهی بخاک سیه سرخ بار من
تا باز بشگفد ، زقدوم تو غنچه ها 
در بوستان خلق
تا بوی غنچه های شگفته توان دهد
بر بازوان خلق .
آیا بعمر من - آیا بعمر من ؟
یکباره باز لاله ستان میشود چمن
َپر باز می کند
هرسو بد شت وکوه
شقایق زندگی
جنگها تنم فسرده
دلم را گرفته است
خسته است
ای صلح شایگان
ای موج تند خیز ، بر د یوسا ر جنگ
با داس انتقام
تو کی سراغ خانه بیداد می روی ؟
آیا بعمر من ، آیابعمر من
دانم ببوی خوش
خوش میکنی بباده مشکین مشام خلق
ای داد گسترا
ای غمگسار خلق
راهی بزن صلح  ، که سا زی بآ ن زنیم
 گلبانگ سرفرازی اند ر جهان زنیم
خلق در درون سینه هوائی نهفته است " 
وز اشک وآه لعل وگهر ها سفته است
دانم 
چو شاهدان ، بجلوۀ مستانه ساز کنی
بر روی خلق زندگی وعشق فراز کنی
 آیا بعمر من ، آیا بعمر من .
                   ***
                     **
سه شنبه 25 سنبله
کابلی