دعا و استرحام

      در شب سیه رهروان را راه گشته است گم
در آسمان صاف شکوه قمر  شکسته است
زبان از تشنگی به حلق گردیده است وصل
مگر آبیار چشمهء کوثر  شکسته  است

کیست تا پیام محروم رساند به گوش عدل
آزادگان را بال کبوتر  شکسته است
اندوه بی دریغ در صحرا پیچیده است
خاطر آهووان را این خبر شکسته است
ولی، جوینده را صخره مراد زیر نگین
عقاب را گرچه حجر اخضرشکسته است

ازلا تقنطوآ چشم عفوداریم بر تقصیرات
خدایا  انفعال ، پا و کمر  شکسته  است
الهم اغفرلی وله  ورد زبانم کن
بسیارعاجزیم مارا بال و پرشکسته است
       
           م . ش. فروغ

امارات متحده عربی: ۲۷/۱۰/۲۰۲۰
 بیت آخر پیش از مقطع اشارت تلمیحی است 
 به ایت  ۵۳ سوره  ۳۹ کلام ربانی