سیا وش 

  سیا وش بهر توغوغا نمیشه
چوخونگیررستمی پیدا نمیشه 
چنین مرد م خوبرد ۀ بی ننگ 
کسی پیـدا د رین د نیـا نمیشه

                *
تود رهفتۀ شهیـد جـا ند ا ری 
چو پیوندی با ا مریکا نداری
که آن ازبهرغارتگردزد است
تو نسبتی با جاسوسها نداری 
               *
توباا فراسیا ب جهــل درگیر
تو پیکارگر برای ملک اسیر
نجات وخد مت وطن عشقت
مرا مت خا نۀ ظلمت تنــویر
               *
تو با ظلمت د ر پیکار بودی
به پیکا رت پا ید ا ر بود ی  
بنیرو وتوان جرات ومردی
براهت سخت استوار بودی
              *
فقط د و ره برای رزم با شد
تلاش ایثار فکر وعزم باشد
یکی مخفی پررنج وخاموش 
دگر عـلنی رزم با نظم باشد 
             *
برای هرد و تشکیلات درکار
شها مت جرات وثبا ت درکار
چودشمن سازمان رزمنده لشکر
سلاِحِ د ا نش نجا ت د ر کا ر
               *
بد ون تکیه گاه مرد می کا ر
با چل د زد جها نی رزم وپیکار 
زخون راه نبرد همیش پرخون
که خونخواراند دشمن هابسیار
               *
نبردت بهر خاموشان بی ننگ
نبرد ت بهر مسکینان بی ننگ
تلا شت بهر بیدار کرد ن شان
برای حق مظلوما ن بی ننگ
              *
سیاوش توشمع رخشنده بودی
ودان خشم بس کوبند ه  بودی
درین ظلمت سرای بی مواسات
غــریو ویورش توفـنـده بودی
              *
هزاران حیف هزاران درد سیاوش
تو می کوفتی آهـن سرد سیا وش
میا ن ا ین گـداخـویا ن خا موش
نیابی حیف حیف یک مرد سیاوش
                *
مکا رد شمن د یرینه ای مرد م
شکستی د شمن د ینه ای مردم
بخشکا ند ریشۀ غیرت ومردی
بکا نون د ل و سینه ای مرد م
               *
 به بی ننگی بساخت اخوانی مردم
بنا م د ین بزد نیش خلق چوگژدم
نفا ق د ین ومذهب قوم وزبا ن
بیفگند - از سرخلق کلاه قا قم
                *
پدر پیرسرتو حیف برنا برفتی
بد ین دامگه تو تنها برفتــی
دل وهوش توش وتوانش ببردی
بسی پر آرزو از د نیا برفتـی
                *
بمژگان همی ازجگرخون کشد
زد وریت کا رش بجنـون کشد
چنین روی وبا لا وفــر مها ن
درین قحط دوستی بآزمون کشد
                  *
زمرگت برا د ر د ل پر زغــم
روان جوی خون زچشم پرنم
همه نوش دوستان بود زهرغم 
سرشک غم اند رکنارزین ستم
                  *
ببا یست از کوه آتش گذ شت
ازین بینـوا ئـی های د رد پلشت
ندانم که تریاق این زهرچیست
چگونه ازین د رد آرام گشت
                   *
ز گیتی همی زهر با ید چشید
چوبسمل درآ تش وخون تپید
بکین سیاوش شدن کینه خواه
بدانش ِ نجــا ت با یـد رسیـد
                 *
به سنا نهای آب داده به زهر
بقلم های آغشته با خون قهر
دل جهل وظلمت نمود چاک چاک
که تا نا م بما ند بد ورا ن دهر
                 *
چنین است کردار این ژنده پیر
سیهکا ر د وران این کنده پیر
بیفگنده بر خا ک شیر ژیا ن
برای قواد ا ن ا ین آگنده پیر
                 *
سیاوش ترا کو رخش وسپا ه
که تا پیشتا زد درین عرصه راه
همی کینه د ر د ل فروزان کنـد
بگیرد خون تو ای نیک خواه
                   *
کنون ملک ما جای اهریمن است
زمین وزما نش پراز دشمن است
نه جای نشستن نه جای فراز
نه جای خشودن نه ازخفتن است
                  *
سیاوش بصبح پگای نجات
سیاوش بصیح صفای نجات
کند زنده یا د ترا خلق ها
چو جا نبا ز پیشا زبرای نجات
                *
زهر کار نبرد امروز اولاست
نجات ونجات امر زیبا ست
برای بقای حیات – نجا ت
ضرورت چوخورش آب وهوایت
                  *
دوشنبه 19 عقرب 1399
کابلی