چه دردها

چه دردهاکه زآغوش توفرارم کرد
سپند واربه مجمربــی قـرا رم کرد
نداشت مایدۀ عمرجزشکسته شد ن
بداغ د وست فلکنا رداغــدارم کرد

به پاسداری پیمان عشق ودان فلک
شکست سینه وسرخردوداغدارم کرد
بمجلسی که سکوت ساززندگی میزد
صدای ناله ای زنجیرد لفگارم کرد
شرارآتش کین سرووشمشا د م را
ستاده سوخت ومجاورچوب دارم کرد
نرفت درره عشقت سرم هستی من
ستادگی برهی عشق شرمسارم کرد
چوماه وانجم وخورشید شهرۀ وفا
به پیشگاه تو شرمنده افتخارم کرد
زیادرویتوگلهای دل چه کهنه چه نو
شگفت ولب بکشودداغ نوبهارم کرد
زبس بعشق تومه زار زار زاریدم
اسیر پنجۀ عشق توکارزارم کرد
بقد رقد رتذاتی دلم گسست بند قد ر
غرور فریفتۀ سودای اختیارم کرد
چوبسمل رۀ عشقت خونفشان امید
لوای سرخ بدوش دشت لاله زارم کرد
شرار آتش کا نون روزگا ر ستم
به آ ب وآتش خود تیغ آبدارم کرد
به لحظهای سرشارزندگی  تویا ر
چوچشم نرگس خونبارانتظارم کرد
شرار اتش طورنگاه بنده نواز
بیک نفس بسوخت قوغ انگارم کرد
زجام مهرتو صهبای عشق نوشیدم
چه سالها ست بدین عیش کامگارم کرد
بعرش شا دی همای دلم کند پرواز
خوشم به کعبۀ رویتو دوستدارم کرد
میا ن شعلۀ آتش سیاوشان گونه
طلسم عشق به امید امیدوارم کرد
زرستخیز فغان داددادگری گل کرد
هزار بهمن بیداد  برده بارم کرد
نگشت خم برۀ عشق ستیغ خرد
به پایدا ری مهر کوهسارم کرد
فتادوریخت وسنگریزه گشت صخره بسی
بعشق روی توایمان استوارم کرد
بگریه تا نفس اولین آزمودم
بصبگاه فلق غرق شام تارمکرد
زکنز صاحب سرمایه گنجور گشتم
بپیش اهل خرد سروگلزارم کرد
برفت چشم زکف دل نیافت صبروقرار
برای مردم چشم دل سوگوارم کرد
نگشته ازغمت سیراب صبر من
خراب خانۀ فریاد که بی قرارم کرد
زیمن دولت بهروزیت شفا جستم
بیا که مرگ بیاد تو سوگوارم کرد
بد رد واند وه محب خجا لتم بادا
که دست کوته نومید وشرمسارم کرد
                 ****
                   **
کابلی