پری روی کابل

پری رو دختـری دوستـم به کابل
قــدوبـالا بـه مثــل شــاخـــهء گل
زیـبـا رویـان کابـل جمـع بـودنــد
ندیـدم دختـری،همچـون پـری گل

 

دوچـشــم آبـی وزلـفـانـی طـلائـی
بُـدش شـــاگــرد،دانشـگـاه کــابـل
زدســت خــائـنـــان کـشـــورمـــا
خرابـه شـد وطـن، هم شهرکابـل
جفــای خلـق وپرچـم نوکـرروس
گـذشت ازحـد،بـرون شـدازتحمل
نبـودش چـارهء جـزترک کـشــور
رسیـد وقـت جـدائـی،سـنـبـل وگل
نمودم قصد هجـران،مـادر خویش
چه مشکل بودش،دل کنـدن زکابل
پس اززجـرها،مشقـت هـای بسیار
بشـــد پـایــم بــرون،ازمــأمــن گل

رسیــدم مُـلـک پـنـجـابـی بـی دیـن
شـدم بـیـچاره بـی یــاران هــمــدل
صباحی چندگذشت آنجا به خواری
هـــمـیــشــه دردم، ازدوری کـابــل
بـلاخــر"حیـدری" ازلـطف یــزدان
رســیـدش شـهــرزیـبــای،پـــرازگل
خــدایـا! لـطـف خـود کردی نصیبـم
هــزاران شــکــرنعـمـت، قــادر کُل

پوهنوال داکتراسدالله حیدری
۸،۳،۲۰۲۱،سدنی

شهر لاله
گـفتـم صنما نام خوشت،گفت لاله
چـشـمـان قـشـنگت، بهتر زغـزاله
گفتم زکجا آمده ای،؟ای مـاه روی
گـفـتــا زشمـال وطــن،شـهــرِلاله
پوهنوال داکتراسدالله حیدری
۸،۳،۲۰۲۱، سدنی

دهــرعـقـبـی
 خـداونـدا،کـریمـا،پـادشـــاها !
بری ام بی عذاب،ازدهر دنیا
گناهانم ببخشی، رحمـت خـود
مقرب داری ام،در دهرعقبی
پوهنوال داکتراسدلله حیدری
۱۲،۳،۲۰۲۱،سدنی

جـزای عـشـــق
بـه مـلک مـا جـزای عـشق،کـشـتن
ویـا زندان وبـسـتـن، بـعـد کـشـتــن
هرآنکس عاشق ملک خودش است
بـود درلـســت ظالــم، بـهـرکـشـتـن
پوهنوال داکتر اسدالله حیدری
۲۲،۲،۲۰۲۱،سدنی