مرغ دُزد ارگ ما

 مرغ دزد بـی خــدای ما،ارگ رهــا نـمـی کند
ازهـمـه قـتـل بـی گـنـــاه،هـیـچ حیــا نمـی کند
روزشبش به عـیش ونـوش،نیست بفکـرملتش
خـون یتـیـم وبیــوه زن،خــورده ابــأ نمـی کند

اردوی بی سـرِوطـن،قتـل شوند به هـرطـرف
مـرغ دُزد ارگ مـا بـجــز،بـاد خطـا نـمی کـنـد
میکند همیشه طمطـراق،بسکه همه صبح وشام
درد وطــن آن دنــی، هــیــچ دوا نــمــی کــنــد
گــربــرود بــه کـعـبــه اش،بـهــر ریـأ وفـریـب
  بـهـــروطــن آن پـلـیــد، هـیـــچ دعــا نمی کـنــد
 نـفـس پلـیــد وسـرکشـش،غـافــل است زرفـتـنـش
 روزی رســد کــه مـیــرود،عـمــربقــا نمـی کـنـد
 مــی فـگــنـد تـفــرقــه ،هــرطــرف وطـن غـنــی
 در پــی صلـح وصـفــا، سعی بـجــا نــمــی کــنـــد
  گـرچـه کـه مال وثـروتـش،گـشـتـه چـوقـارون وار
 دست خـالــی مـیــرود بگـــور،مـال وفــا نمـی کند

حیدری کوش دراین جهان،باشی همیش با خدا
خـدمـت به بنــدگـان حـق،هـیـچ جـفـا نمـی کند

پوهنوال داکتراسدالله حیدری
 ۲۸،۵،۲۰۲۱،سدنی
تذکر: غزل فوق باالهام گرفتن از سرودهء مرحوم ساربان با مطلع :
این غم بی حیا،باز مرا رها نمی کند
ازمن وناله های من،هیچ حیا نمی کند
سروده شد.