کتـلـۀ خموش

                 چـون شود بیــد ا ر کتـلـۀ خموش
                 سهـم گـیــر کـا ر مملکــت بد وش
                 کا رروشنگــر د ا نا سـت تا خـلــق
                 زود تر ا زخـوا ب بـیـا یـد بهـوش

                 آنکـه د ورا فـتا د ه از حرف خـرد
                 آ گهــی بخشش زراه چشم وگـوش
                 خلق ا سیر فـقــر وا ستبـد ا د کـور
                 دیگ صبرش بی کمک ناید بجوش 
                 معـتـقــد به هــرزه گــویـا ن سفـیـه
                 حـــرف نا اهـــلان آ ویــزه گــوش
                 د ر ا سا رت پای شـرف د ر خـطـر
                 د رسکـوت مــرگ تا بکـی خموش
                 خلق د رتخـد یـر ا وهـا م د رفسون
                 َعـرعَـر خــربهـرش آوا ز سـروش
                 زاهـــد وشیخ رهــزن ا فکا ر خلـق
                 د رخـلاب زنـد گی غــرق تا بگوش
                 خیزوبـا ر ظلـم واستبـد ا د د رفگن
                 بـا ر د ونـا ن تا بکـی کشی بد وش
                 ای رزا ق ر ز ق د ونـا ن خـبـیـث
                 سهم توا ز زند گی نیش جای نوش
                 ا طلس ود یـبــا د وزی بهــر غـیـر
                 خـود بجـا ی جـا مه جُـل خــر پوش
                 د ر هـمــه اعـصا ر بیـدا د وقـرون
                 کس نکـرده هیچ بر حرف توگوش
                 تـشـنــه کا می چنـد سوزد سینه ات
                 د ر بــرت روان صـد چشمـۀ نـوش
                 تـشنــه کـا م راه بختیـا ری هـمیش
                 نکشیـدی بخـت بید ا ر د رآغــوش
                 نغـمــه سـا ز محفــل عشـرت غـیـر
                 د ر د کا ن خویشتن مـا تـم فــروش
                 رهزنا ن ، اوها م پرستا ن لاجگران
                 از رۀ تـذ ویـرکـنـنـد غـا رت هـوش
                 آ تش ســوزا ن ا نــد ر سـیـنــه ات 
                  د یگ هــوشت بـرسـرآ تش خموش
                 ای ا سیر د یـن فــروشـا ن تا بچـنـد
                  زهـرا فسون ریـزی د رمینـای گوش
                 خیـز د ر راه حـقــو ق خـود ستـیــز 
                  خیــز از سبــوی پیکا ر بـا د ه نوش
                  ازا سا رت رستن امروزمشکل است 
                 سرفشا ن ای ا ژدهـای سخـت کوش 
                 د ا نه ود ام است اسا رت همچوصید
                 َپر شکسته خـلـق میـد ا ر د خـمـوش
                 رهبران موسمی، د ین فروشا ن اجیر
                خـون خلـق آبگـینه ای بهـر وضـوش
                د رزیا رتگاه شیطا نی، د رجمهوریت
                می نمودند خون خلق چون زالو نوش
                از ا صول رزم - خـلـق با یـد آ گـه شود
                بعــد  آن کا رش خـود گیــرد بـد وش
                زلینسکی ها می فــروشنــد شوکـران
                زهـر فــروشند د ر سبـوی می فروش
                د شمنا ن غــا رت نمـود نـد ملک مـا
                د نیــا ی آزا د - د زد جــو فــروش
                تیغ صا رم بهـرخلـق ا نـد یشه ا ست
                ز آ گـهــی یـا بـد ره و رسـم نکــوش
               عــربــده کـش صبح فــردای نجــا ت
               با همـه خـلـق د ر سرور نوش نوش
                                 ****
                                   **
چون شود بیدار کتله خموش = کسانیکه در دهات ، قراء وولسوالی های دوردست زندگی دارند واکثریت پرگنۀ ملت افغانستان را میسازند، از آنرو در منجلاب تعصب قومی ومذهبی گرفتارند که روشنگری دربین شان صورت نمیگرد ونشرات صوتی وشنیداری که در دست زورمندان ، قوماندانان شریر وزمینخواران قرار داشت فقط در خدمت هرچه بیشتر اقتدار خودشان بودو برای تحمیق توده ها و تدام هرچه بیشتر قدرت خودشان تلاش داشت ، لذا هیچ وسیله که توده های میلیونی مردم را تنویر کند وجود نداشت ، ناچاربشنیدن گفتارملا ومولوی های نوکر زرخرید زورمندان بودند . جوانان وزنان رزمنده برای رهائی کتله خاموش (مرد وزن)
باید به کار روشنگری ( کار سخت وطاقت فرسا) ویگانه راه بپردازید تا بیکاران ، بیسوادان کنج پیتو ازقعر روستا و زنان از سیه چال وزندان خانه رها شوند ،رهائی زنان با کاغذ پاره های نمایشی صورت نمگیرد. بدون سازماندهی جوانان وزنان روستا ، دادن آگهی ومصروف ساختن آنها در دستگاهای نیمه اتومات وسازماندهی آنها برای تولید مفید رهائی با سخنان ناب شعر گونه مقدور نیست . روشنفکران و زنان مبارز تا بدهات نروند درد دل زن اسیر منزل وتربیۀ طفل  را رادرک نمیتوانند ودر علاج درد های ا نها نیزمصدر خدمت شده نمتوانند ، برای زنان کار درزمینه بیرون از منزل ،و در جوار محل کار نگاهداری طفل وپختن غذا در یک مجموعه لازم وضروری است ( که بصورت دوری توسط خودشان اجرا شود منطور نان پختن و مراقبت از اطفال است) .زنان مبارز ، آرزومندان حقوق ومدافعین زن ومدعیان دفاع از حقوق زنان فقط وفقط ازین راه است که میتوان راجع به آزادی زن فکر نمود شعا ر های روی کاغذ سودی( کاریکه زنان وابستۀاستعماری برای بیست سال آنرا بنمایش کذاشتند) برای رستن زن از بند وقید اسارت ندارد. 
از اسارت رستن .... = در موجودیت امپریالیزم وراه ورسم نو آن ، برامد ملی با اتکاه به نیروی خودی ورستن ازاسارت امپربالستی امروزنسبت به پارمشکلتر است ، نه ناممکن .فقط با کارمداوم  در بین توده ها ، از خود گزری زیر شعار خدمت به کتلۀ خاموش ومتکی به نیروی خودی ممکن است . همچنانکه ستمگران همۀ اقوام ( پشتون ،ازبک ،هزاره وتاجیک و...( درجامعۀ طبقاطی افغانستان) برای تامین ساطۀ خود و دشمنان وطن  متحد اند ، ستمکشان ومظلومین اقوام مذکورنیز باید برادرواربرای کسب حقوق خود متحدانه دست بدست هم تلاش کنند . در طول تاریخ افغانستان همیشه زورمندان اقوام- وطن را برای منافع خود فروخته اند فقط و فقط ستمکشان مدافعین حققی وطن هستند.
شوکران =  گیاه زهر داروکشنده است. سقراط حکیم را با شیرۀ آن کشتند .
صارم = تیز وبرنده .
خلاب = خند ق ، لجنزار.
لاجگران = دروغگویان .
دنیای آزاد = دنیای آزاد (ا) دنیای گندم نمای جو فروش که زیر نام کمک ، باعث تولید بحران خود ساخته ،و اسارت بشیوۀ نو اقتصادی می شود .
سروش = پیغام ، پیام از عالم غیب ، فرشتّ خوش خبر .
15/6/2022
کابلی

               
              
              
                        
              
                  
               
                        
 


اخبار روز

05 قوس 1401

BBC ‮فارسی - صفحه افغانستان BBC ‮فارسی - صفحه افغانستان