هوس

                               سربسودا تا بکی ازشورجــولان هوس
ای زخود بیگا نه تنها د ربیا بان هوس
                             فکرجمعیت مکن ریگ پریشان خاطراست
                             کوه ظاهـــر سا زی وسراب میــد ان هوس

طبع مجنون ازشعورناقصش دارد بیان
ناز غفلت میکشد ازشور عریان هوس 
                            ای زفرصت بی خبرسعی طلب گرداب شد
                            صبح مستی شام کلفت سا زی حیران هوس
خود فروشیهاست کوس ونای وکرنای خیال
دل مبنـد برعشـوه بازی ئی چراغان هوس
                           کی نهان ماند د رین چارسوق رسوائی ،خبر
                          ازخـلاف کا ری کفــر وسست ایمــا ن هوس
چشم مد وزبرغیروتکیه چون عصا کمتر نما
بر تــوان وبا زوی ئی آغشتــه دامــان هوس
                           عبــرت آمــوز د ل محــزون مسکینان با ش
                           د ل مبنــد بر پــوچ وهیچ وبر گلستـان هوس
در بساط محفلی که شیون است صهبای آن
تو مکش عــربده سرهان از گـریبان هوس
                             آتـش حـرص وطمع خا نمــان سوزبلا ست
                            با فــریب شهــوت این سبـز حـــوران هوس
چون زمستی ترد ماغی گلفـروش ناز مشو
مـی برد با خویش آخـر با د با د بان هوس
                            چـون برائـی پاک از گــرما بۀ د ور زما ن
                            بستــه در زنجیـر قیـد وبنــد عصیا ن هوس
سر بگرد ون سود ن و حظ حلاوتها چنـد
ختم این محفــل بود با چشم گریا ن هوس
                             ایمـن از فتنــه نگــردی ، تیشــۀ ابرام بنــد
                             می شگا فی سینــه را با تیـغ وسنا ن هوس
آنکه د ل بسته برین طا ق وسرای پرشـرنگ
رفته است آسی همیش همدوش حرمان هوس
                             چشم بنــد سحــر شــوکت د رگلستا ن نیا ز
                            نیست دایم سرخوشی برتن فـروشا ن هوس
از تعلــق پروری ئی غـفـلت وهــم وگما ن
آتـش ِخــرد شــود گل د ر شبستــا ن هوس
                             از طواف کعبۀ عشق دورهستی بی نصیب
                            غــرق در پنــدار خـود بینی پریشا ن هوس
تا بنا مت کنــده انــد لعــل درخشـا ن زمن
چپگیست درحرف حرف نقش بنیان هوس
                             تا زخود کا می زبزم عیش بیــرون نامـدی
                            عمــرهـا طـی می شود آتـش بداما ن هوس
ایکه غـرق غفلت آئینی در صبح دروغ
نیست تعبیری باین خواب پریشان هوس
                             حضرت وشیخ وفقــه ومــرجع تقلیـد اما م
                            غــرق د رفسق وفجــورآلـوده داما ن هوس
همچو باغ جمعیت جمله فروختند با پشیز
این طلسم وسحر نبود نیست بهتان هوس
                             لعل شب تاب توهــم سودا شـده بهر رقیب
                            تا شود با خاک یکسا ن از ستــوران هوس
همچو"حافظ"موقع شا زاست بدست اختیار
بهرسود شا ن تلاش دارنـد د یــوان هوس
                         
                         سیب دستمبوس توکا نــون پیکا ر چون شود
                        بهــر تو از جا ن رزمند کا سه لیسا ن هوس ؟
این کلاف زندگی ود ست ها انبا ز کا ر
این گره را با زنتـوان جزبد ند ان هوس
                         خا نۀ زنبــور وآتش نیش صــد توفـا ن د رد
                         شهــد وانگبیــن بکـف آ یــد زطغیــا ن هوس
                                   ****
آسی = غمگین – محزون
شنبه 30 جدی 1396                                    

کابلی


 


اخبار روز

27 جدی 1397

BBC ‮فارسی - صفحه افغانستان