باور نمی کنم

                  حکا یت لب شیـرین وا لفـت خوبا ن
حد یث چشم نکــو دراما رت کـوران
                                      بیا که بی تومـرا نیست آرزوی د گـر
                                     صلای عام چپا ول ربوده تا ب وتوان

بیا که عطرتنت شورزندگی بخش است
بدست خویش رها نم زتهـمت وبهتا ن
                                  توچون شمیم بهاری ، تازه ، جان پرور
                                 بقـلب خسته بد ه جا ن مهــوش خــوبا ن 
اسیر کلفت جهل است وقید وبند خرف
فـریب خورده وبا ور نموده بر نسیان
                              کی گفتـه نیست د رین ملک دشمنا ن شکن
                              بجــز گــروه سیـه کا رو تیـــره ا نـد یشا ن
کی گفته نیست وبا ور نمی کنم هرگـز
تهی ز یـل مبا رز ز جنبش وعصیا ن
                               هـــزار بـا ر چـو بگــویــی نمی کـنـم با ور
                              که این وطن شده عـا ری ز مرد می مردان
بـلا وصاعـقــه وگـــرد با د مـی ترسـنــد
که می رسد به نفع خاک هم گه پرسا ن
                         کی است صاحب این خاک " نعش در تابوت "
                         ویا کســی که به د وش مــی کشــد با ر گـران
هــزار چشمه یی جـا ویـد می شود دریا
وسبــز وتا زه کنــد سوختـه گلشن شان
                            د رین ستمکـده که شا م تیــره د یر پا است
                            شفــق برای د میــد ن ستا د ه گشتــه روان
                                     ***
                                      **
کابلی
7/5/2019                               


اخبار روز

04 سرطان 1398

BBC ‮فارسی - صفحه افغانستان